Hoe ouder, hoe gekker

En dat geldt zeker voor onze Teun.
Vorig jaar zag het er even heel anders uit. Hij blesseerde zijn rug en had daardoor heftige uitvalsverschijnselen in zijn achterhand. Hij moest minstens 6 tot 8 weken complete rust houden. Mocht geen trappen lopen, niet op de stoelen springen en moest via een loopplankje de auto in en uit klimmen. Alle behendigheidswedstrijden en -trainingen werden voor de rest van het jaar afgezegd en volgens de dierenarts zou hij zelfs nooit meer behendigheid mogen doen.
Langere tijd mocht hij alleen maar korte wandelingetjes maken, aan de flexilijn en in het parkje tegenover ons huis. Daarna ging ik dan met "de meisjes" Niamh en Spice naar het bos en moest Teun thuis blijven.
Na enkele maanden was hij echter weer genoeg opgeknapt om samen met de andere twee mee te gaan op langere wandelingen, al probeerde ik hem wel altijd van gekkigheid en malle bokkesprongen te weerhouden.
Dat lukte natuurlijk lang niet altijd en toen hij in een onbewaakt ogenblik op een boomstam van ruim een meter hoog sprong en daar helemaal trots stond te stralen, was het duidelijk dat we, tegen het dierenartsadvies in, toch weer wat behendigheid moesten gaan doen.
Van niets doen, en helemaal van toekijken hoe de meisjes wel wedstrijden mochten lopen, werd Teun depressief en veranderde hij echt in een oude hond. En dat was helemaal niet de bedoeling. Dus dan toch maar het risico op blessures nemen (en, ach, hij kan zich ook verstappen op de stoep en de blessure vorig jaar heeft hij toch ook gewoon in huis opgelopen) en voorzichtig weer naar de training, waar hij nu met de kleintjes meetraint en 40 cm hoog springt.
Hij bloeide helemaal op en na elk parcoursje dat hij gelopen heeft, straalt hij helemaal. Hij sleurt me letterlijk het trainingsveld op en laat hard blaffend merken dat hij er weer is.
Sinds begin dit jaar loopt hij ook weer wedstrijden, in de veteranenklasse. Het plezier straalt er vanaf en hij komt zelfs regelmatig met een prijsje thuis!
Ook in het gewone dagelijkse leven is hij weer helemaal jong en aktief. Hij speelt en rent weer door de bossen, zoals deze foto's ook laten zien. Sommige foto's zijn nou niet bepaald goed gelukt, zeg maar rustig totaal mislukt, maar ze laten wel goed zijn levensvreugde zien, vandaar dat ik ze toch plaats.
Hij geniet met volle teugen en is weer helemaal terug! Ik hoop dat hij nog een paar jaar zo zal doorrennen.