Caro's beestjes

Mijn foto
Naam:
Locatie: Schifflange, Luxembourg

Geboren en getogen in Eindhoven. Tussen 1980 en 1993 woonde ik een paar jaar in Londen en de rest van die tijd in Utrecht. In die tijd was ik vooral bezig met muziek en ging ik zeer regelmatig naar concerten, liefst met een vast vriendinnenclubje. Sinds 1993 woon ik in Luxemburg waar ik in 1996 mijn eerste "eigen" hond kocht. Een Australian Cattledog waarmee ik een voor mij geheel nieuwe wereld van hondensporten, tentoonstellingen en fokken heb ontdekt. Later kwamen daar de Bengaal katten bij. Via deze dieren ben ik in contact gekomen met een grote verscheidenheid aan mensen over de hele wereld waarmee ik via mail en msn een intensief contact onderhoud. Toch zijn mijn "oude" vrienden niet vergeten en ik beschouw de 80er jaren nog steeds als "mijn" periode

zondag 4 november 2007

Second Life



Ja, dat is waar ook: we hadden ook nog een blog! Door alle drukte met en rond de pups, ben ik er helemaal niet meer toe gekomen om hier nog wat aandacht aan te besteden. De geregelde "pupdates" heb ik steeds op het ACD forum geplaatst en ook heb ik geprobeerd om het online fotoalbum zoveel mogelijk bij te werken. Op mijn site en op het ACD forum staat een link naar dit album, maar voor wie de foto's gemist heeft, volgt hier nog een keer de link: http://www.mijnalbum.nl/Album=B8ZB7SNM
Ik heb nog steeds een groot aantal foto's van de laatste dagen en het afscheid van de pups om uit te zoeken, het album zal in de komende tijd dus nog verder bijgewerkt worden.
Spice is inmiddels alweer een paar weken thuis. Het is alsof ze nooit weg is geweest en ze pakte de draad onmiddellijk weer op. Haar relatie met Niamh is precies hetzelfde als voor haar vertrek. Spice zou het liefste zien dat we Niamh naar het asiel brachten of op Marktplaats zouden zetten, maar dat doen we dus mooi niet! Sowieso al niet, maar gelukkig trekt Niamh zich ook, net als vroeger, niets aan van het jaloerse gehittepetit van Spice. Ik moet de dames natuurlijk wel in de gaten houden, maar op zich gaat het best goed.
Zelf vind ik het natuurlijk erg gezellig dat Spice weer thuis is. Ik heb mijn tuttelige schootzittertje toch wel erg gemist en het voelt ook heerlijk vertrouwd wanneer ze 's nachts weer onder het dekbed glijdt om gezellig tegen mijn zij aan in slaap te vallen.
Maar goed, al met al heb ik mijn blogje dus behoorlijk verwaarloosd de laatste maanden. Tijd om het een tweede leven in te blazen. Te beginnen met een mini foto-impressie van Spice en haar jongens. Heel erg mini: twee stuks maar. Eentje van de allereerste dag en eentje van de laatste dag waarop het gezinnetje nog voltallig was.