Gezinsuitbreiding

En als we dan toch bezig zijn, na een maandenlange blogstilte, maken we er dan maar meteen "driemaal is scheepsrecht" van en plaatsen we hier nog een mededeling.
Begin februari is mijn Bengaalse sneeuwmeisje Storm uit logeren geweest bij Gr. Int. Ch. Nuadu of Cocktail House. Een prachtige en lieve black tabby marbled kater die in Haarlem woont. De twee omslachtige ritten naar Nederland zijn niet voor niets geweest, want Storm vertoont inmiddels duidelijke tekenen van zwangerschap. We zijn inmiddels over de helft en het aftellen kan beginnen. Op of rond 10 april verwachten we de kittens.

Nogmaals nouvelle cuisine

Tegelijk met de nieuwe keuken werd ook een extra vrieskist geleverd, zodat hier eindelijk een lang verwachte wijziging kon worden doorgevoerd. Na vele jaren brokken, de laatste jaren geregeld afgewisseld met kvv (kant en klaar vers voer), hebben mijn honden begin dit jaar eindelijk de overstap gemaakt naar NRV (natuurlijk rauwe voeding). Een aantal jaar geleden zijn diverse van mijn hondenvrienden al overgestapt op Barf (biologically appropriate raw food, ook wel "bones and raw flesh" genoemd), maar lange tijd vond ik dat toch veel te bewerkelijk. Bovendien ontbrak het mij aan vriezerruimte, maar dat probleem is dus nu eindelijk opgelost. Het bewerkelijke valt gelukkig ook nogal mee en met wat hulp van het NRV forum (en met name Ester, de oprichtster daarvan) ben ik nu aardig op weg en heb ik plezier gekregen in het opstellen van de menuutjes. De grootste winnaars zijn echter mijn honden, die nu al een maand of twee genieten van afwisselende maaltijden, bestaande uit vlees en botten in allerlei soorten en maten.
In het begin stonden ze wel een beetje vreemd te kijken naar wat ze nou weer in hun bakje hadden liggen en schrokop Spice heb ik de eerste dagen ook wat geholpen door "enge" dingen met bot voor haar vast te houden tot ze geleerd had om rustig en met beleid botten te kraken.
De eerste dagen en weken vond ik het best spannend. Het is toch best griezelig om voor de eerste keer complete vissen met graten en kop en al te voeren. En ook toen ik de eerste keer wildribben voerde, vond ik die er erg indrukwekkend uitzien. Inmiddels kijk ik al nergens meer van op, al raak ik nooit uitgekeken op het plezier dat mijn honden beleven aan deze nieuwe manier van eten.
Om mensen die niet bekend zijn met rauw voeren niet teveel voor het hoofd te stoten met foto's waarop herkenbare prooidieren of delen daarvan staan, zal ik me bij dit berichtje beperkten tot het plaatsen van slechts één foto. Daarop zien we Teun, die zich na 11 jaar fabrieksvoer heeft ontpopt tot een echte "wolf" die zonder problemen hele ribben kraakt en opeet.
De poezen zijn helaas een wat ander verhaal. Die halen hun neus op voor vers voer en houden het nog steeds bij blikjes en brokjes. De hoop is gevestigd op de volgende generatie....

Nouvelle cuisine

Lang niks geschreven terwijl er toch best wel wat te melden valt. Zo heb ik eindelijk eens iets gedaan om mijn oude huisje een heel klein beetje op te knappen. Toen ik mijn huisje kocht, zat er een oude keuken in, nog van de voor-vorige eigenaar. Een foeilelijk bruin ding dat zo oud was, dat het eigenlijk weer "retro" en met wat fantasie zelfs hip te noemen was. Veel fantasie, hoor.
Toen afgelopen najaar de koelkast op sterven na dood was, werd het toch echt tijd om die te vervangen. Het plan was eigenlijk om alleen de koelkast te laten vervangen door een koel/vriescombinatie, maar de handige verkoper wist mij er al snel van te overtuigen dat het uiteindelijk gunstiger zou zijn om dan maar meteen de gehele keuken te vervangen. Dat had ik op zich natuurlijk zelf ook wel bedacht, maar de financiën waren er simpelweg niet, dus ik vroeg hem om toch in elk geval een offerte te maken voor alleen het vervangen van de koelkast. Hij zou twee offertes maken, zei hij, en de volgende dag zou hij daarvoor langskomen. Eenmaal hier wees hij me nogmaals op de voordelen van een nieuwe keuken. Ik denk dat hij toch ook wel schrok van de oude rommel die ik hier had staan. Aangezien deze keukenfirma een klein familiebedrijfje is en zij liever een weinig betalende klant hebben dan helemaal geen klant, werd mij al snel een riante korting van maar liefst 45% aangeboden. Toen was voor mij de beslissing snel genomen. "Doe maar", zei ik.
De nieuwe keuken zou pas begin januari 2008 geleverd kunnen worden en aangezien mijn koelkast echt vervelende dingen deed, bracht mijn Keukenprinsje Kim een paar dagen later een leenkoelkast, zodat ik de laatste maanden nog een beetje normaal kon overleven.
Begin januari was het dan eindelijk zover en mocht ik op een zondag alle kastjes uitruimen. Ik had me daar nog lelijk op verkeken, zodat ik pas om drie uur 's nachts klaar was. Bijna klaar, tenminste. Op maandagochtend kwamen de twee jongens van de keukenfirma netjes op tijd, te vroeg eigenlijk, en gingen meteen aan de slag. Binnen de kortste keren zag het er nog deprimerender uit dan voorheen.
Op dit moment zag ik het even niet meer zitten, maar toen 's middags de eerste nieuwe keukenkastjes en het nieuwe aanrechtblad werden binnengebracht, kreeg ik er wel weer zin in.
Zo af en toe kwamen de jongens wat problemen tegen, wat bij de oudste en wijste installateur steevast een zacht "oh la la" ontlokte. Toch wist hij overal een oplossing voor te vinden en aan het eind van de tweede dag lagen de jongens goed op schema. Eind van de dag liepen we toch nog tegen twee "oh la la"'s op. Een van de twee zal op termijn opgelost moeten worden, de andere betrof een plint die in de verkeerde kleur geleverd was. Na een telefoontje naar Keukenprinsje Kim werd besloten de verkeerde kleur provisorisch te installeren, zodat op dinsdagavond de keuken er toch "af" uitzag.
Een kleine maand later arriveerden de juiste plinten en daarmee is de keuken dan echt af.