Nouvelle cuisine

Lang niks geschreven terwijl er toch best wel wat te melden valt. Zo heb ik eindelijk eens iets gedaan om mijn oude huisje een heel klein beetje op te knappen. Toen ik mijn huisje kocht, zat er een oude keuken in, nog van de voor-vorige eigenaar. Een foeilelijk bruin ding dat zo oud was, dat het eigenlijk weer "retro" en met wat fantasie zelfs hip te noemen was. Veel fantasie, hoor.
Toen afgelopen najaar de koelkast op sterven na dood was, werd het toch echt tijd om die te vervangen. Het plan was eigenlijk om alleen de koelkast te laten vervangen door een koel/vriescombinatie, maar de handige verkoper wist mij er al snel van te overtuigen dat het uiteindelijk gunstiger zou zijn om dan maar meteen de gehele keuken te vervangen. Dat had ik op zich natuurlijk zelf ook wel bedacht, maar de financiën waren er simpelweg niet, dus ik vroeg hem om toch in elk geval een offerte te maken voor alleen het vervangen van de koelkast. Hij zou twee offertes maken, zei hij, en de volgende dag zou hij daarvoor langskomen. Eenmaal hier wees hij me nogmaals op de voordelen van een nieuwe keuken. Ik denk dat hij toch ook wel schrok van de oude rommel die ik hier had staan. Aangezien deze keukenfirma een klein familiebedrijfje is en zij liever een weinig betalende klant hebben dan helemaal geen klant, werd mij al snel een riante korting van maar liefst 45% aangeboden. Toen was voor mij de beslissing snel genomen. "Doe maar", zei ik.
De nieuwe keuken zou pas begin januari 2008 geleverd kunnen worden en aangezien mijn koelkast echt vervelende dingen deed, bracht mijn Keukenprinsje Kim een paar dagen later een leenkoelkast, zodat ik de laatste maanden nog een beetje normaal kon overleven.
Begin januari was het dan eindelijk zover en mocht ik op een zondag alle kastjes uitruimen. Ik had me daar nog lelijk op verkeken, zodat ik pas om drie uur 's nachts klaar was. Bijna klaar, tenminste. Op maandagochtend kwamen de twee jongens van de keukenfirma netjes op tijd, te vroeg eigenlijk, en gingen meteen aan de slag. Binnen de kortste keren zag het er nog deprimerender uit dan voorheen.
Op dit moment zag ik het even niet meer zitten, maar toen 's middags de eerste nieuwe keukenkastjes en het nieuwe aanrechtblad werden binnengebracht, kreeg ik er wel weer zin in.
Zo af en toe kwamen de jongens wat problemen tegen, wat bij de oudste en wijste installateur steevast een zacht "oh la la" ontlokte. Toch wist hij overal een oplossing voor te vinden en aan het eind van de tweede dag lagen de jongens goed op schema. Eind van de dag liepen we toch nog tegen twee "oh la la"'s op. Een van de twee zal op termijn opgelost moeten worden, de andere betrof een plint die in de verkeerde kleur geleverd was. Na een telefoontje naar Keukenprinsje Kim werd besloten de verkeerde kleur provisorisch te installeren, zodat op dinsdagavond de keuken er toch "af" uitzag.
Een kleine maand later arriveerden de juiste plinten en daarmee is de keuken dan echt af.