Nogmaals nouvelle cuisine

Tegelijk met de nieuwe keuken werd ook een extra vrieskist geleverd, zodat hier eindelijk een lang verwachte wijziging kon worden doorgevoerd. Na vele jaren brokken, de laatste jaren geregeld afgewisseld met kvv (kant en klaar vers voer), hebben mijn honden begin dit jaar eindelijk de overstap gemaakt naar NRV (natuurlijk rauwe voeding). Een aantal jaar geleden zijn diverse van mijn hondenvrienden al overgestapt op Barf (biologically appropriate raw food, ook wel "bones and raw flesh" genoemd), maar lange tijd vond ik dat toch veel te bewerkelijk. Bovendien ontbrak het mij aan vriezerruimte, maar dat probleem is dus nu eindelijk opgelost. Het bewerkelijke valt gelukkig ook nogal mee en met wat hulp van het NRV forum (en met name Ester, de oprichtster daarvan) ben ik nu aardig op weg en heb ik plezier gekregen in het opstellen van de menuutjes. De grootste winnaars zijn echter mijn honden, die nu al een maand of twee genieten van afwisselende maaltijden, bestaande uit vlees en botten in allerlei soorten en maten.
In het begin stonden ze wel een beetje vreemd te kijken naar wat ze nou weer in hun bakje hadden liggen en schrokop Spice heb ik de eerste dagen ook wat geholpen door "enge" dingen met bot voor haar vast te houden tot ze geleerd had om rustig en met beleid botten te kraken.
De eerste dagen en weken vond ik het best spannend. Het is toch best griezelig om voor de eerste keer complete vissen met graten en kop en al te voeren. En ook toen ik de eerste keer wildribben voerde, vond ik die er erg indrukwekkend uitzien. Inmiddels kijk ik al nergens meer van op, al raak ik nooit uitgekeken op het plezier dat mijn honden beleven aan deze nieuwe manier van eten.
Om mensen die niet bekend zijn met rauw voeren niet teveel voor het hoofd te stoten met foto's waarop herkenbare prooidieren of delen daarvan staan, zal ik me bij dit berichtje beperkten tot het plaatsen van slechts één foto. Daarop zien we Teun, die zich na 11 jaar fabrieksvoer heeft ontpopt tot een echte "wolf" die zonder problemen hele ribben kraakt en opeet.
De poezen zijn helaas een wat ander verhaal. Die halen hun neus op voor vers voer en houden het nog steeds bij blikjes en brokjes. De hoop is gevestigd op de volgende generatie....